Christenen en het paranormale

Het volgende bericht kwam ik tegen op het ChristianMatch-forum. TESSYBEAR731, een inwoonster van Voorne-Putten, schrijft op 26-07-2010 in de topic “PARA” -normaal??”;

“In de puberteit was ik werkelijk gefascineerd door dit fenomeen…samen met vriendinnen ging ik ‘s avonds in afgelegen dorpjes aan de wandel, enkel om te “zien” of er nog geesten te bekennen waren…
Helaas was mijn “geestgevoeligheid” niet zo heel hoog en het engste dat ik dus ooit gezien heb was de weerspiegeling van mijn eigen gezicht in het glas in loodraam in de kerk van Zwartewaal…
Toch konden we elkaar flink de stuipen op het lijf jagen, en sceptisch als ik toen al aangelegd was heb ik de meiden regelmatig in de maling genomen door te beweren dat ik iets “voelde”…terwijl dit niet het geval was!
En natuurlijk lukte het iedere keer weer…waar ik eerst iets “voelde” …had het al vrij snel gedaante gekregen en werden details opgesomd over deze geest, die niet eens aanwezig was.
Ben dus altijd behoorlijk sceptisch gebleven, tot ik verkering kreeg met een man die hier heel intensief mee bezig was…
Ik zal niet opnoemen wat ik in die tijd allemaal heb “waargenomen”…maar ondanks dat ik nog nooit een geest gezien heb, ben ik ervan overtuigd dat er wel degelijk een geestenwereld bestaat.
Toen ik eenmaal bekeerd was heb ik de bijbel erop nageslagen, en heb nooit enige ontkenning gelezen hiervan. Wat ik wél gelezen heb is de opdracht ons hier verre vandaan te houden! We moeten de doden laten rusten, zeggen we vaak…maar wat bedoelen we met rusten? Is dat alleen…”horizontaal” bedoeld? Of gaat het gezegde verder dan dat?

We leven in een maatschappij waar het “paranormale” heel gewoon geworden is…en mensen blijven er schijnbaar mee bezig…omdat het zo mysterieus is trekt het…vaak met alle gevolgen van dien, want tot heel veel goeds leid het meestal niet…
Onlangs heb ik een verhaal gehoord van een vriendin bij wiens ouders in huis het zou spoken…haar broertje zou zoveel negatieve energie bij zich dragen dat hij “entiteiten” en “poltergeist” verschijnselen op zou wekken.
Deze mensen zijn christenen!

Wat vinden wij als christenen hier nou van?
Onderschatten we deze “hype” niet heel erg? Velen van ons ontkennen het bestaan ervan zelfs, laat staan dat we ons bewust moeten zijn van de gevaren!
Wat kunnen we nou doen, als we in dit soort “situaties” terecht komen, wat doen we als iemand die we kennen dit meemaakt?”

‘Freaky things’

In het topic “Freaky Things” op het Scooter Forum schreef op 06-10-2006 Lucien-H, een inwoner van Zuidland, over zijn eigen ervaringen met het onverklaarbare;

“Mijn moeder heeft vroeger ook aan zo`n ouija bord (hoe schrijf je dat) gezeten. Ze is er nog steeds behoorlijk bang van. Zij en haar zus hadden gevraagd hoe oud hun vader (mijn opa) zou worden. Dit kwam dus ook echt uit. Ook vroegen ze wat er op de bankrekening stond van me moeders ex, en dit bedrag werd tot op de cent toe nauwkeurig voorgeschoteld. Nadat iedereen vertrokken was ging één voor één de keukenkastjes open. Er vielen allemaal klappen in de box van mij. Een lepeltje in een koffiemok ging draaien. Er gingen donkere schimmen achter glas. Allemaal behoorlijk eng. Midden in de nacht ging de wasmachine als een wilde draaien met niets er in. Gevolg was dat er rook uit kwam voordat me moeder er achter kwam.

Ik heb ook een vriend die er vrij veel last van heeft gehad, en zijn moeder nog erger. Ik zelf heb er ook mee te maken gehad, maar ik kan je verzekeren dat je met je leven speelt. Bij mij waren het vooral nachtmerries. En dan geen nachtmerries waar je van wakker schrikt en weer inslaapt, nachtmerries waar je dagen en dagen mee in je hoofd loopt. Zeer, zeer, ZEER zieke dromen, bijna traumatiserend. Ik lag toen nog in een klein kamertje (was een jaar of 10) en dan als ik op bed lag dreunde er ritmische tikken die op of uit me klerenkast leken te komen. Ik kan niet goed omschrijven wat voor gevoel zoiets oproept, maar je nekharen gaan overeind staan, koude rillingen maar het had een hele agressieve sfeer.

Ik ken ook iemand,een vrouw uit Suriname, die vroeger ook een klopgeest in huis had of zo. Deze vrouw heeft een enorme slag gehad met deze gruwelijke ervaringen. Ze kan er eigenlijk haast niet over praten. Ze heeft enorme littekens op haar hoofdhuid. Dat zie je door haar haar heen. Schijnt dus dat een demon meubelen tegen haar hoofd liet komen en nog meer dingen uit huis.

Als laatste voorbeeld, vroeger kwam ik wel eens bij een oud vrouwtje, daar ging ik en m’n ma altijd wat eten brengen. Dit was een soort heks, en was ook echt helemaal geschift. Ze had alles donker in de kamer, vuilniszakken en gordijnen voor het raam enz. De lucht die uit haar huis kwam als ze de deur open deed, de blik in haar ogen, de sfeer…..

Ik wil echt iedereen heel HEEL hard op het hart drukken hier je nooit en nooit mee in te laten. Ik ken echt meerdere mensen in mijn omgeving die er mee bezig geweest zijn, en ik heb zelf ervaring ermee, maar gelukkig niet zo gruwelijk als de rest, maar nog niet fijn. Geesten, of bovennatuurlijke schepsels die je oproept zijn nooit goed aardig. Het enige waar ze op uit lijken te zijn, is je in en in verdorven te laten denken. Als ze aardig over komen wat ik in dit topic weleens gelezen heb, is dit niet gemeend. Tenminste, dat geloof ik.

Je mag het geloven of niet, een ding hoop ik wel, dat je nooit met zoiets begint. Dit kan je hele verdere leven van negatieve invloed zijn, en ook op de mensen in omgeving.

BEGIN ER DUS NIET AAN!”

Dochtertje ziet misschien geesten?

Het volgende bericht schreef gwen1984 uit Hellevoetsluis op het Spiritueel Forum JHK in de topic “dochtertje ziet misschien geesten!!” (10 Juni 2007);

“Mijn man en ik hebben al aantal jaren het gevoel dat er geesten bij ons zijn. Soms komt het vaak voor en dan voor maanden niet meer.
Lichten beginnen te knipperen of spontaan gaan ze aan en nog meer van dat soort dingen. Nu hebben we een dochter van 2.5 jaar. Zij word soms ‘s nachts gillend wakker en begint als een gek te rennen in haar kamer en angstaanjagend te gillen. Ik ga dan meteen naar haar toe, ze ligt dan in een hoekje of op de grond te trillen en het zweet loopt van haar hoofd af.
Als ik haar gerust gesteld heb en even bij haar heb gezeten gaat het weer goed. Nu vanochtend ging ze bij haar vader in bed kruipen. Ze keek naar boven en kreeg hele grote ogen met heel veel angst. Ze kroop gauw met haar hoofd onder de dekens en begon te trillen .
Als ze na een tijdje weer naar boven keek, keek ze weer een tijdje met verwilderde ogen en deed ze weer haar ogen dicht.
Onder de dekens riep ze; “ooooo Vico (is haar broertje), Vico.”
Ze kwam onder de dekens vandaan en ging naar haar broertje toe die ook op bed lag en ze begon met haar handjes op zijn borst te duwen.
Ze deed het best hard, toen ik er wat van zei stopte ze ermee.
Langzaam werden haar ogen weer zachter en zei ze; “Weg, weg, weg.” “Eng, eng, eng.”
Zou ze vanochtend een geest gezien hebben? En als dat zo is, hoe kunnen wij daar als ouder dan mee omgaan?”

“Menacing Shadow”

Op 11 april 2002 werd het volgende verhaal geplaatst in de Ghoststories-group of Yahoo.com. Patrick H. uit Spijkenisse verteld over zijn ervaringen tijdens zijn jeugd met een demonische entiteit;

“We lived in a house in a place called Spijkenisse, in Holland. This house had three floors. On the third floor was my parents’ bedroom and next to it there was a small, long, dark room.

In that particular room, I sometimes played with my brother when I was a little kid at the age of four. I always felt uncomfortable in that place, but when we were playing hide and seek, it was just the best place to hide… Anyway, one day I was hidden in that room under a desk and I got that bad feeling again and I wanted to go back downstairs. Fortunately, I had my flashlight with me. I used my flashlight so could see in the dark. I was aiming it at the wall at the end of the room and saw a shadow walking by. The only thing was he had no feet. He had long, curled hair and a scythe. He stopped since I flashed him and looked at me. Immediately, I turned my flashlight off and he disappeared.

Since that day, I was getting more and more experiences and had the feeling he was haunting me now because I spotted him. I also discovered this entity had different shapes. In my dreams, he often was in the shape of a black beast with totally red eyes. Half men half beast. His body looked like that of a big black panther. Only I never could have guessed it would confront me in reality except that night… I was the youngest in the family, so of course I had to go to bed first. Every night I was sleeping with blankets because I was so afraid to see things again I don’t wanted to see.
Fortunately, also that night I was “hidden” under my blankets. All of a
sudden, I heard heavy footsteps that impossibly could have been human.
Because I could feel the floor vibrate that confirmed that something heavy was on his way to my bed. I couldn’t see anything because my face was against the wall covered up with blankets. I knew the beast was next to my bed now because I could feel his breath through the blankets and hear the sound that was almost similar as the growling of a lion. It sounded very aggressive. I didn’t dare to look and all I could do was pray to God he would go away. I think God most have heard me because after several minutes he was gone without any sound. After that I saw him just once again. In a dark room I saw only two mad red eyes looking at me that weren’t human. He told him to go away and strange enough he did. I never saw it again.”

Wicca vervloeking in Geervliet

Volgens Lisa uit Geervliet is haar vriend vervloekt door een wiccan (moderne heks) en ziet daarom een geestverschijning. Op het Heksenforum schrijft en vraagt zij op 26 februari 2006;

“Nou een vriend van mij heeft een geest gezien in de vorm van een klein jongetje. Maar hij is op dit moment bedreigd met het gene dat een wiccan hem iets aan zou doen.
Ik zelf heb hem ook gezegd dat zoiets kan, maar een wiccan moet toch de wet van 3 in ere houden of niet?
Maar bestaan er verschillende soorten geesten die erg bekend zijn? Kan dit dus iets betekenen?”

“Degene die hem wat aanwil doen, zegt dus dat zij een vervloeking zal doen.
Zij zegt dat tegen mijn vriend en mijn vriend heeft die nacht dus ook een naar gevoel gehad. Heel even werd hij heel eng. Dat kan natuurlijk door de stress komen, maar het was echt eng.
Hij zegt dus dat hij een mannetje (klein jongetje) heeft gezien als geest.
Hij vroeg dus aan mij van; “Lisa, kan het er iets mee te maken hebben?”
Opzich heeft hij een hele sterke aura zegmaar om zich heen.
Hij is een heel sterk persoon en je kan hem echt niet breken.
Maar ik maak me zorgen en hij toch ook een beetje. Want dat meisje zegt dus dat ze een vervloeking zal doen over hem.
Maar kan je zoiets dwarsbomen? Zeg maar, dat het niet lukt?”

De verschijning bij het tuinhuis

Op het Dolle Dober-forum kwam ik het volgende verhaal tegen in de topic “Spooky”. ‘Deko‘ uit Oostvoorne schrijft op 17-11-2009;

“Toen ik nog bij mijn ouders woonde, woonde ik in het tuinhuis samen met mijn broer. Dat staat achterin de tuin en is echt zo’n plek waar je een beetje je kriebels van krijgt als je er naar toe loopt. Durfde ‘s nachts nooit naar het toilet of mijn bed uit te komen na het zoveelste onverklaarbare geluid. 1 nacht hoorde ik zo’n harde bonk dat ik dacht dat er iets was omgevallen in het schuurtje vlakbij het tuinhuis. Ik deed de gordijnen open toen stond er iemand vlak voor het raam(openslaande deuren van glas)! Ik ben me kapot geschrokken, ‘het’ was helemaal zwart maar had duidelijk het silhouet van een mens maar geen duidelijk gezicht of kleuren. Heb meteen mijn vader gebeld (lang leve het mobieltje) en die is naar het tuinhuis gekomen. We hebben nog gekeken maar konden nergens voetstappen vinden in het vochtige gras, het is zeker geen mens geweest want ‘het’ verdween over het gras de tuin in.
Ben blij dat ik er nu niet meer hoef te slapen. Het gekke was dat ik nooit over de rare geluiden en het onprettige gevoel had gesproken met mijn broer(die die nacht ergens anders sliep). Na het zien van het silhouet hadden we het erover en bleek hij dus precies hetzelfde te hebben als ik.

Mijn andere broertjes en zusje willen voor geen goud in het tuinhuis slapen. Elk vriendje verklaard ze voor gek, een eigen huisje in de tuin met woonkamer, keuken, douche, wc en twee slaapkamers compleet ingericht, wie wil dat nou niet? Wij dus.”

“Gespook” in Simonshaven

Uit het Utrechts Nieuwsblad van 16-02-1898;

“Bij den heer J.S. te Simonshaven werden de bewoners des nachts verontrust door geklop en gestommel op onderscheidene plaatsen in en buiten het huis. Hoe men ook wacht hield en uitkeek, er was niemand te zien, die dat luid rumoer op ramen, deuren en op den zolder veroorzaakte. Nu was de zaak beklonken: een spook of “de zwarte kunst” was in ‘t spel, daar ging niets af! Had men ongestoord den avond doorgebracht en zich vol blijde hoop ter ruste begeven, dan begon weldra weer het spektakel, ondanks bewakers en politiemannen, die binnen en buiten hadden post gevat. Wat anders kon dat zijn dan een lid van ‘t spokengilde? En had men in ‘t dorp niet een vreemden hond zien lopen, een hond, zoo groot als een jaarling!
Gelukkig is de zaak nu opgehelderd. In haren angst voor spoken, spookte het dienstmeisje onbewust zelf, wat alweer bewijst, dat er vleesch en bloed bij moet komen en dat het echte ras is uitgestorven”

Vreemd verhaal m.i., maar hoe zat het met die reusachtige hond die in Simonshaven werd gesignaleerd?

Verhalen van stad en streek; sagen en legenden in Nederland

Ergens tussen september en oktober dit jaar komt hij dan eindelijk uit; het ultieme boek over sagen en legenden in heel Nederland.

De 4 vooraanstaande onderzoekers op dit gebied hebben na jaren werk/onderzoek een standaardwerk klaar.

Wat Voorne-Putten betreft zullen, als het goed is, het verhaal van Vechten aan de Hellehoek en de Capirussa behandeld worden.

Het levende spook

De volgende sage werd ingezonden naar de Verhalenbank (Meertens Instituut) door Micha van den Berg;

“Dit verhaal is mij eens verteld door mijn oma, die het van haar vader hoorde, die het weer van een jeugdvriend had gehoord:

Er was in de polder de Struyten, welke nu deel uitmaakt van de gemeente Hellevoetsluis, door de locale bevolking een spook gezien – dit spook zou lijkbleek zijn, in gewaden rondlopen en met een ketting rammelen, maar zonder verder wat te zeggen.

Dit spook werd meerdere malen gezien, door de locale bewoners en ook door een oud vrouwtje dat het spook zag op de weg naast haar huisje, dit alles lede tot veel geroddel in de buurt, want het zou namelijk het spook zijn van een gestoorde jongen die zich aan een boom had opgehangen en misschien was dat wel een moord geweest en zou hij opzoek zijn naar de moordenaar?

Een paar dagen later liep een boer terug van een bezoek bij familie niet dicht hier in de buurt, maar hij was verlaat want zijn kar had een kapot wiel dat niet goed meer liep, zo dat hij verlaat was en het wiel moest repareren, dit bracht hem tijdens nacht langs een bebost deel van de weg – waar hij ineens het spook uit de bosje zag springen en met zijn ketting zag slepen en rammelen, zo dat hij het kapotte deel van zijn wiel pakte en het kapot sloeg op het hoofd van het spook.

Toen viel het spook neer en kwam er bloed uit zijn hoofd gedropen, en de boer zag dat het iemand was die hij kon, een bekende uit het dorp naast hem (waarschijnlijk Oudenhoorn).

bedekt in meel en met witte lappen stof om hem heen gedropen, herkende hij deze man als de lolbroek van de streek. De man raakte door deze doodslag zo van streek dat hoewel hij niet aansprakelijk werd gehouden voor de moord van de man, hij wel zichzelf verdronk in de sloot.

Sindsdien beweert men dat er twee spoken rondlopen in de polder de Struyten.”

Rode bollen Spijkenisse

Aan de UFO Database schrijven S. en R. uit Spijkenisse over hun ervaringen met vreemde voorwerpen in de lucht;

“Woensdag 30-12-2009:
tijd: 20: 40 uur
Ik kom net van mijn moeder, en rij in mijn auto richting huis. Het is al donker en vrij rustig op straat. Tijdens mijn rit bel ik mijn partner. Aangekomen bij een rood stoplicht, zie ik een rood gekleurde ronde bal vanuit het noorden mijn kant op komen, op een geschatte hoogte van ongeveer 100 meter boven de grond. Hij vliegt in een rechte lijn boven mijn auto langs en buigt af in zuid-westelijke richting naar Hellevoetsuis. Terwijl het object mij passeerd neem ik de kleur, maar ook gedeeltelijk de vorm waar! Ik zie dus duidelijk meer dan alleen een groot rood licht. De vorm die ik links en recht van het licht waarneem is gelijkende als 2 half ronde korte vleugels. Het kwam geruisloos over. De afmeting / doorsnede schat ik op groter dan 10 meter. Tijdens mijn waarneming geef ik de lokatie, en richting van het vliegende voorwerp aan mijn partner door, die vanuit het zolderraam het voorwerp ook voorbij ziet komen.

Donderdag 31-12-2009:
tijd: vanaf 21:30 uur.
Vanaf bovengenoemde tijd zien wij de eerste rode bol verschijnen. Het komt vanuit NO richting en buigt af naar het ZW. De hoogte schatten we in op ongeveer 200 mtr. en verdwijnt het in de duisternis. Even later komt het terug, en blijft het even hangen. Wij kleden ons snel aan om dit verschijnsel eventueel vast te leggen. Op het moment dat wij naar buiten gaan, komt er een rode bol over het huis heen op een hoogte van zo’n 200m. wat we hebben vastgelegd. We stappen de auto in en gaan op een centraal punt staan (het spui) waar wij Spijkenisse gedeeltelijk kunnen overzien. Na enige tijd verplaatsen wij ons naar een andere kant richting Maaswijk (Berkel). Hier zien wij herhaaldelijk in het ZW een rode bol opdoemen. We stappen weer de auto in en parkeren bij Klein Boskoop (tuin centrum). In de hoop iets te kunnen waarnemen. En na even wachten verschijnt er weer de rode bol, die onze kant op komt. Op het moment dat wij dit willen vatsleggen dooft het licht. Maar blijven we gefacineerd naar boven kijken. Plotseling zien wij in de duisternis een silouette (als in voorwerp) geruisloos en langzaam voorbij komen in de lucht, op ongeveer 60 mtr. hoogte, wat minimaal een doorsnede had van zo’n 10 mtr. Terwijl mijn partner snel zijn fototoestel uit de auto wil halen, blijf ik gefacineerd dat ik ben, het voorwerp volgen, en zie terwijl het mij voorbij komt, het licht van de lantaarns weerkaatsen op het voorwerp, waardoor ik duidelijk waarneem, dat het een ronde vorm heeft, donker,grijs achtig (gun metal gray) van kleur is, en het oppervlakte bestaat uit kleine vierkante vakjes als in rasterwerk… Jammer genoeg was mijn partner niet snel genoeg om dit vast te leggen.
Het staat op mijn netvlies gegrift, en houdt ons al dagen bezig.

Er is schijnbaar meer dan alleen maar “rode bollen”…..”