Het levende spook

De volgende sage werd ingezonden naar de Verhalenbank (Meertens Instituut) door Micha van den Berg;

“Dit verhaal is mij eens verteld door mijn oma, die het van haar vader hoorde, die het weer van een jeugdvriend had gehoord:

Er was in de polder de Struyten, welke nu deel uitmaakt van de gemeente Hellevoetsluis, door de locale bevolking een spook gezien – dit spook zou lijkbleek zijn, in gewaden rondlopen en met een ketting rammelen, maar zonder verder wat te zeggen.

Dit spook werd meerdere malen gezien, door de locale bewoners en ook door een oud vrouwtje dat het spook zag op de weg naast haar huisje, dit alles lede tot veel geroddel in de buurt, want het zou namelijk het spook zijn van een gestoorde jongen die zich aan een boom had opgehangen en misschien was dat wel een moord geweest en zou hij opzoek zijn naar de moordenaar?

Een paar dagen later liep een boer terug van een bezoek bij familie niet dicht hier in de buurt, maar hij was verlaat want zijn kar had een kapot wiel dat niet goed meer liep, zo dat hij verlaat was en het wiel moest repareren, dit bracht hem tijdens nacht langs een bebost deel van de weg – waar hij ineens het spook uit de bosje zag springen en met zijn ketting zag slepen en rammelen, zo dat hij het kapotte deel van zijn wiel pakte en het kapot sloeg op het hoofd van het spook.

Toen viel het spook neer en kwam er bloed uit zijn hoofd gedropen, en de boer zag dat het iemand was die hij kon, een bekende uit het dorp naast hem (waarschijnlijk Oudenhoorn).

bedekt in meel en met witte lappen stof om hem heen gedropen, herkende hij deze man als de lolbroek van de streek. De man raakte door deze doodslag zo van streek dat hoewel hij niet aansprakelijk werd gehouden voor de moord van de man, hij wel zichzelf verdronk in de sloot.

Sindsdien beweert men dat er twee spoken rondlopen in de polder de Struyten.”