“Gespook” in Simonshaven

Uit het Utrechts Nieuwsblad van 16-02-1898;

“Bij den heer J.S. te Simonshaven werden de bewoners des nachts verontrust door geklop en gestommel op onderscheidene plaatsen in en buiten het huis. Hoe men ook wacht hield en uitkeek, er was niemand te zien, die dat luid rumoer op ramen, deuren en op den zolder veroorzaakte. Nu was de zaak beklonken: een spook of “de zwarte kunst” was in ‘t spel, daar ging niets af! Had men ongestoord den avond doorgebracht en zich vol blijde hoop ter ruste begeven, dan begon weldra weer het spektakel, ondanks bewakers en politiemannen, die binnen en buiten hadden post gevat. Wat anders kon dat zijn dan een lid van ‘t spokengilde? En had men in ‘t dorp niet een vreemden hond zien lopen, een hond, zoo groot als een jaarling!
Gelukkig is de zaak nu opgehelderd. In haren angst voor spoken, spookte het dienstmeisje onbewust zelf, wat alweer bewijst, dat er vleesch en bloed bij moet komen en dat het echte ras is uitgestorven”

Vreemd verhaal m.i., maar hoe zat het met die reusachtige hond die in Simonshaven werd gesignaleerd?