“In de puberteit was ik werkelijk gefascineerd door dit fenomeen…samen met vriendinnen ging ik ‘s avonds in afgelegen dorpjes aan de wandel, enkel om te “zien” of er nog geesten te bekennen waren…
Helaas was mijn “geestgevoeligheid” niet zo heel hoog en het engste dat ik dus ooit gezien heb was de weerspiegeling van mijn eigen gezicht in het glas in loodraam in de kerk van Zwartewaal…
Toch konden we elkaar flink de stuipen op het lijf jagen, en sceptisch als ik toen al aangelegd was heb ik de meiden regelmatig in de maling genomen door te beweren dat ik iets “voelde”…terwijl dit niet het geval was!
En natuurlijk lukte het iedere keer weer…waar ik eerst iets “voelde” …had het al vrij snel gedaante gekregen en werden details opgesomd over deze geest, die niet eens aanwezig was.
Ben dus altijd behoorlijk sceptisch gebleven, tot ik verkering kreeg met een man die hier heel intensief mee bezig was…
Ik zal niet opnoemen wat ik in die tijd allemaal heb “waargenomen”…maar ondanks dat ik nog nooit een geest gezien heb, ben ik ervan overtuigd dat er wel degelijk een geestenwereld bestaat.
Toen ik eenmaal bekeerd was heb ik de bijbel erop nageslagen, en heb nooit enige ontkenning gelezen hiervan. Wat ik wél gelezen heb is de opdracht ons hier verre vandaan te houden! We moeten de doden laten rusten, zeggen we vaak…maar wat bedoelen we met rusten? Is dat alleen…”horizontaal” bedoeld? Of gaat het gezegde verder dan dat?

Wat vinden wij als christenen hier nou van?
Onderschatten we deze “hype” niet heel erg? Velen van ons ontkennen het bestaan ervan zelfs, laat staan dat we ons bewust moeten zijn van de gevaren!
Wat kunnen we nou doen, als we in dit soort “situaties” terecht komen, wat doen we als iemand die we kennen dit meemaakt?”

“Mijn moeder heeft vroeger ook aan zo`n ouija bord (hoe schrijf je dat) gezeten. Ze is er nog steeds behoorlijk bang van. Zij en haar zus hadden gevraagd hoe oud hun vader (mijn opa) zou worden. Dit kwam dus ook echt uit. Ook vroegen ze wat er op de bankrekening stond van me moeders ex, en dit bedrag werd tot op de cent toe nauwkeurig voorgeschoteld. Nadat iedereen vertrokken was ging één voor één de keukenkastjes open. Er vielen allemaal klappen in de box van mij. Een lepeltje in een koffiemok ging draaien. Er gingen donkere schimmen achter glas. Allemaal behoorlijk eng. Midden in de nacht ging de wasmachine als een wilde draaien met niets er in. Gevolg was dat er rook uit kwam voordat me moeder er achter kwam.

BEGIN ER DUS NIET AAN!”

“Mijn man en ik hebben al aantal jaren het gevoel dat er geesten bij ons zijn. Soms komt het vaak voor en dan voor maanden niet meer.
Lichten beginnen te knipperen of spontaan gaan ze aan en nog meer van dat soort dingen. Nu hebben we een dochter van 2.5 jaar. Zij word soms ‘s nachts gillend wakker en begint als een gek te rennen in haar kamer en angstaanjagend te gillen. Ik ga dan meteen naar haar toe, ze ligt dan in een hoekje of op de grond te trillen en het zweet loopt van haar hoofd af.
Als ik haar gerust gesteld heb en even bij haar heb gezeten gaat het weer goed. Nu vanochtend ging ze bij haar vader in bed kruipen. Ze keek naar boven en kreeg hele grote ogen met heel veel angst. Ze kroop gauw met haar hoofd onder de dekens en begon te trillen .
Als ze na een tijdje weer naar boven keek, keek ze weer een tijdje met verwilderde ogen en deed ze weer haar ogen dicht.
Onder de dekens riep ze; “ooooo Vico (is haar broertje), Vico.”
Ze kwam onder de dekens vandaan en ging naar haar broertje toe die ook op bed lag en ze begon met haar handjes op zijn borst te duwen.
Ze deed het best hard, toen ik er wat van zei stopte ze ermee.
Langzaam werden haar ogen weer zachter en zei ze; “Weg, weg, weg.” “Eng, eng, eng.”
Zou ze vanochtend een geest gezien hebben? En als dat zo is, hoe kunnen wij daar als ouder dan mee omgaan?”

“We lived in a house in a place called Spijkenisse, in Holland. This house had three floors. On the third floor was my parents’ bedroom and next to it there was a small, long, dark room.

Since that day, I was getting more and more experiences and had the feeling he was haunting me now because I spotted him. I also discovered this entity had different shapes. In my dreams, he often was in the shape of a black beast with totally red eyes. Half men half beast. His body looked like that of a big black panther. Only I never could have guessed it would confront me in reality except that night… I was the youngest in the family, so of course I had to go to bed first. Every night I was sleeping with blankets because I was so afraid to see things again I don’t wanted to see.
Fortunately, also that night I was “hidden” under my blankets. All of a
sudden, I heard heavy footsteps that impossibly could have been human.
Because I could feel the floor vibrate that confirmed that something heavy was on his way to my bed. I couldn’t see anything because my face was against the wall covered up with blankets. I knew the beast was next to my bed now because I could feel his breath through the blankets and hear the sound that was almost similar as the growling of a lion. It sounded very aggressive. I didn’t dare to look and all I could do was pray to God he would go away. I think God most have heard me because after several minutes he was gone without any sound. After that I saw him just once again. In a dark room I saw only two mad red eyes looking at me that weren’t human. He told him to go away and strange enough he did. I never saw it again.”

“Nou een vriend van mij heeft een geest gezien in de vorm van een klein jongetje. Maar hij is op dit moment bedreigd met het gene dat een wiccan hem iets aan zou doen.
Ik zelf heb hem ook gezegd dat zoiets kan, maar een wiccan moet toch de wet van 3 in ere houden of niet?
Maar bestaan er verschillende soorten geesten die erg bekend zijn? Kan dit dus iets betekenen?”

“Degene die hem wat aanwil doen, zegt dus dat zij een vervloeking zal doen.
Zij zegt dat tegen mijn vriend en mijn vriend heeft die nacht dus ook een naar gevoel gehad. Heel even werd hij heel eng. Dat kan natuurlijk door de stress komen, maar het was echt eng.
Hij zegt dus dat hij een mannetje (klein jongetje) heeft gezien als geest.
Hij vroeg dus aan mij van; “Lisa, kan het er iets mee te maken hebben?”
Opzich heeft hij een hele sterke aura zegmaar om zich heen.
Hij is een heel sterk persoon en je kan hem echt niet breken.
Maar ik maak me zorgen en hij toch ook een beetje. Want dat meisje zegt dus dat ze een vervloeking zal doen over hem.
Maar kan je zoiets dwarsbomen? Zeg maar, dat het niet lukt?”

“Toen ik nog bij mijn ouders woonde, woonde ik in het tuinhuis samen met mijn broer. Dat staat achterin de tuin en is echt zo’n plek waar je een beetje je kriebels van krijgt als je er naar toe loopt. Durfde ‘s nachts nooit naar het toilet of mijn bed uit te komen na het zoveelste onverklaarbare geluid. 1 nacht hoorde ik zo’n harde bonk dat ik dacht dat er iets was omgevallen in het schuurtje vlakbij het tuinhuis. Ik deed de gordijnen open toen stond er iemand vlak voor het raam(openslaande deuren van glas)! Ik ben me kapot geschrokken, ‘het’ was helemaal zwart maar had duidelijk het silhouet van een mens maar geen duidelijk gezicht of kleuren. Heb meteen mijn vader gebeld (lang leve het mobieltje) en die is naar het tuinhuis gekomen. We hebben nog gekeken maar konden nergens voetstappen vinden in het vochtige gras, het is zeker geen mens geweest want ‘het’ verdween over het gras de tuin in.
Ben blij dat ik er nu niet meer hoef te slapen. Het gekke was dat ik nooit over de rare geluiden en het onprettige gevoel had gesproken met mijn broer(die die nacht ergens anders sliep). Na het zien van het silhouet hadden we het erover en bleek hij dus precies hetzelfde te hebben als ik.

Mijn andere broertjes en zusje willen voor geen goud in het tuinhuis slapen. Elk vriendje verklaard ze voor gek, een eigen huisje in de tuin met woonkamer, keuken, douche, wc en twee slaapkamers compleet ingericht, wie wil dat nou niet? Wij dus.”

“Bij den heer J.S. te Simonshaven werden de bewoners des nachts verontrust door geklop en gestommel op onderscheidene plaatsen in en buiten het huis. Hoe men ook wacht hield en uitkeek, er was niemand te zien, die dat luid rumoer op ramen, deuren en op den zolder veroorzaakte. Nu was de zaak beklonken: een spook of “de zwarte kunst” was in ‘t spel, daar ging niets af! Had men ongestoord den avond doorgebracht en zich vol blijde hoop ter ruste begeven, dan begon weldra weer het spektakel, ondanks bewakers en politiemannen, die binnen en buiten hadden post gevat. Wat anders kon dat zijn dan een lid van ‘t spokengilde? En had men in ‘t dorp niet een vreemden hond zien lopen, een hond, zoo groot als een jaarling!
Gelukkig is de zaak nu opgehelderd. In haren angst voor spoken, spookte het dienstmeisje onbewust zelf, wat alweer bewijst, dat er vleesch en bloed bij moet komen en dat het echte ras is uitgestorven”

Vreemd verhaal m.i., maar hoe zat het met die reusachtige hond die in Simonshaven werd gesignaleerd?

De 4 vooraanstaande onderzoekers op dit gebied hebben na jaren werk/onderzoek een standaardwerk klaar.

Wat Voorne-Putten betreft zullen, als het goed is, het verhaal van Vechten aan de Hellehoek en de Capirussa behandeld worden.

“Dit verhaal is mij eens verteld door mijn oma, die het van haar vader hoorde, die het weer van een jeugdvriend had gehoord:

Sindsdien beweert men dat er twee spoken rondlopen in de polder de Struyten.”

“Woensdag 30-12-2009:
tijd: 20: 40 uur
Ik kom net van mijn moeder, en rij in mijn auto richting huis. Het is al donker en vrij rustig op straat. Tijdens mijn rit bel ik mijn partner. Aangekomen bij een rood stoplicht, zie ik een rood gekleurde ronde bal vanuit het noorden mijn kant op komen, op een geschatte hoogte van ongeveer 100 meter boven de grond. Hij vliegt in een rechte lijn boven mijn auto langs en buigt af in zuid-westelijke richting naar Hellevoetsuis. Terwijl het object mij passeerd neem ik de kleur, maar ook gedeeltelijk de vorm waar! Ik zie dus duidelijk meer dan alleen een groot rood licht. De vorm die ik links en recht van het licht waarneem is gelijkende als 2 half ronde korte vleugels. Het kwam geruisloos over. De afmeting / doorsnede schat ik op groter dan 10 meter. Tijdens mijn waarneming geef ik de lokatie, en richting van het vliegende voorwerp aan mijn partner door, die vanuit het zolderraam het voorwerp ook voorbij ziet komen.

Er is schijnbaar meer dan alleen maar “rode bollen”…..”